பெட்ரோல், டீசல், சமையல் எரிவாயு விலையேற்றம்

மத்தியில் ஆளும் காங்கிரஸ் கட்சி நாட்டு மக்களுக்கு பெட்ரோல், டீசல், சமையல் எரிவாயு ஆகியவற்றின் விலைகளை உயர்த்தி அதிர்ச்சி கொடுத்துள்ளது. கச்சா எண்ணேயின் விலை சர்வதேச அளவில் உயர்ந்திருக்கிறதா என்று பார்த்தால் அதற்கான அறிகுறி இல்லை. எப்போதும் போல தங்கத்தின் விலை ஊசலாடுவதைப் போல் தான் குரூட் ஆயிலின் விலையும் இருக்கிறது. பின்னர் ஏன் மத்தியஅரசு ஒருலிட்டர்பெட்ரோலுக்கு ரூ.3.50ம் ஒரு லிட்டர் டீசலுக்கு ரூ.2.00ம் சமையல் எரிவாயு சிலிண்டருக்குக்கு ரூ.35ம் உயர்த்தியது என்று பார்த்தால் அதற்கு பின்னால் Dr. Kirit Parikh வின் recommendataion தான் காரணம்.


பெட்ரோலியப் பொருட்களை விற்பனை செய்யும் மத்திய பொதுத்துறை நிறுவனங்கள் கச்சா எண்ணை விலை உயர்வால் கடுமையான நிதி நெருக்கடியில் நஷ்டத்தை நோக்கி செல்வதால் இந்த விலை உயர்வாம். நாட்டில் ஏற்கனவே 17% பணவீக்கத்தால் அத்தியாவசியப் பொருட்களின் விலைகள் உயர்ந்து சாமான்யமக்கள் அல்லல்படுகின்றனர். ஏப்ரல் மாதத்தில் தான் பட்ஜெட் முடிந்தவுடன் பெட்ரோல்,டீசல் விலையை “ஒரு ரவுண்ட்” விலை ஏற்றினார்கள். இதற்கு திமுக மம்தா, சரத்பவார் போன்றவர்கள் எதிர்ப்பு தெரிவிக்கவில்லையாம். இவர்களுக்கு மட்டும் இந்தக் கொள்ளையில் பங்கு இல்லையா் என்ன? காரணம் சமையல் எரிவாயுக்கு இன்னும் மானியம் தொடர்கிறதாம்.

இந்த விலையுயர்வு வந்தவுடன் பொதுமக்கள் தரப்பில் கடுமையான கோபம் கொண்டிருப்பார்கள், ஆனால் இந்திய கார்ப்பரேட்டுகளின் அமைப்பான CII, FICCI விழுந்தடித்து வரவேற்றுள்ளது, ஏனென்றால் இதற்கு முக்கிய காரணமே தனியார் எண்ணெய் நிறுவனங்கள் மீண்டும் கடை திறப்பதற்குத்தானே இந்த விலை உயர்வு. ரிலையன்சும் எஸ்ஸார் நிறுவனமும் நாடெங்கும் சில்லரை விற்பனை நிலையங்களை திறந்துவிட்டு பின்னர் கட்டுபடியாகாமல் மூடிவிட்டது. இப்போதைய “derugulaton" ல் மீண்டும் அவர்கள் சந்தையில் வருவார்கள். சென்ற மே மாதத்தில் தான் தனியார் நிறுவனங்களுக்கு ஆதரவாக CNG எனப்படும் கேஸ் விலையை $1.8 / mmBtu விலிருந்து $ 4.2 வுக்கு உயர்த்தியது இதன் மூலம் கிருஷ்னா-கோதாவரி பேசினிலிருந்து கிடைக்கும் எரிவாயுவை ரிலையன்ஸ் நிறுவனம் $ 4.2 /mmBtu விற்கு விற்றுக்கொள்ளலாம். இயற்கை எரிவாயுவை பயன்படுத்தி உற்பத்தி செய்யப்படும் மத்தியரசின் மின்சாரம், உரம் ஆகிய நிறுவனங்களுக்கு ரூ8000 கோடி அதிக சுமையை ஏற்படுத்தியுள்ளது, அதுமட்டுமல்ல டெல்லி, மும்பை போன்ற பெரு நகரங்களில் எரிவாயு மூலம் போக்குவரத்தும் இயங்குகிறது, இதனால் கடைசியில் மக்கள் தலையிலும் சுமை. இந்திய அரசின் பொருளாதார கொள்கைகள் “வர்க்க” ரீதியில் வகுக்கப்படுவது தெளிவாக தெரிய ஆரம்பித்துவிட்டது.


பொதுத்துறை எண்ணெய் நிறுவனங்கள் கடந்த நிதியாண்டில் லாபமே ஈட்டியுள்ளது, அது நஷ்டமடைந்தால் மத்திய அரசு மானியம் அளிக்கலாம். ஏனென்றால் எண்ணெய் நிறுவனங்கள் வாயிலாக customs duty, excise duty, corporate tax, Dividend, sales tax என்று வருடத்திற்கு ரூ 1,61,798 கோடி (2008-09) கிடைக்கிறது. இதிலிருந்து அந்த நஷ்டத்தை தாங்கினால் யாருடைய குடி முழுகிப்போய்விட்டது. மத்தியரசு உண்மையிலேயெ மக்கள் மீது அக்கறை கொண்டால் தான் விதித்த வரியை சர்வ தேச அள்வில் கச்சா எண்ணெய் உயரும் போது மாற்றியமைக்கவேண்டும். பெட்ரோலியப் பொருட்களின் உண்மையான உற்பத்தி விலையை மத்திய அரசு தெரிவிக்கவேண்டும். சர்வதேச விலையில் எரிவாயுவின் விலை ஒரு டன்னுக்கு 700 டாலர் விற்பனையாகிறது. அதை இந்தியபணத்திற்கு மாற்றி போக்குவரத்து செலவைச் சேர்த்தால் 14.2 கிலோ சிலிண்டருக்கு அதிகபட்சமாக ரூ.500 ஆகிறது, இதில் மத்தியரசு மானியம் கொடுப்பது உண்மைதான். ஆனால் டீசலுக்கும் மானியம் தருகிறோம் என்கிறார்கள். சென்ற ஆண்டில் ஒரு லிட்டர் பெட்ரோல் வரிகள் இல்லாமல் 28ரூ தான். பெட்ரோலுக்கு மேலே எவ்வளவு சுமைகள்...

Excise duty: Rs 14.35
Education Tax: Rs 0.43
Dealer commission: Rs 1.05
VAT: Rs 5.5
Crude Oil Custom duty: Rs 1.1
Petrol Custom: Rs 1.54
Transportation Charge: Rs 6.00

பொதுத்துறையை வலுப்படுவதற்காக இந்த விலை உயர்வு இல்லை, ஏற்கனவே Disinvestment மூலம் தனியார்மயப் படுத்துவதால் அந்த நிறுவனங்கள் லாபம் பார்த்தேயாக சூழலில் உள்ளது.இந்தியா தன்னுடைய கச்சா எண்ணெய்யின் 74 சதவீதத் தேவையை இறக்குமதியின் மூலம் பெறுகிறது. ஆனால் உள்நாட்டில் கிடைக்கும் 26 சதவீதம் எண்ணெய் வளத்தை பொதுத்துறை நிறுவங்களே துரப்பணம் செய்யலாமே. கையில் உள்ள நெய்யை விட்டு விட்டு வெண்ணெய்க்காக ONGC, GAIL போன்ற நிறுவனங்கள் சூ்டானுக்கும், வெனிசூலாவிற்கும், ரஷ்யாவிற்கும் அலைகின்றன. பொதுத்துறை நிறுவனங்கள் லாபமானாலும் நஷ்டமானாலும் சந்தையில் தட்டுப்பாடு இல்லாமல் கிடைக்கச்செய்கின்றன. இந்தியாவில் லாபம் இல்லாவிட்டால் தனியார் நிறுவனங்கள் உடனே மூடிவிடுவார்கள். பத்தாண்டுகளுக்கு முன்பு காசு கொடுக்காமல் சாலையில் பயணிக்க முடியாது என்று கம்யூனிஸ்ட்கள் கூறினார்கள் அது வேடிக்கையாக இருந்தது, ஆனால் இன்று தேசிய நெடுஞ்சாலைகளில் சுங்கம் செலுத்தாமல் பயணிக்கமுடியவில்லை. எத்தனையோ வரிகள் சாலைகள் அமைப்பதற்கு அதை டீசலில்,பெட்ரோலில் செஸ் என்று விதிக்கிறார்கள். ஆனாலும் உள்கட்டமைப்பை மேம்படுத்துவது என்று சாலை, விமானநிலையம், ஹார்பர் எல்லாவற்றையும் தனியார்மயமாக்குகிறார்கள். எங்கே சென்று முடியுமோ தெரியவில்லை.

ஆப்கனில் கனிம வளங்கள்

சமீபத்திய செய்திகளில் ஆப்கானிஸ்தானில் சுமார் 1 டிரில்லியன் டாலர் மதிப்பிலான கனிமவளங்கள் தோண்டப்படாமல் உள்ளன என்பது தான். உடனே ஆப்கானிஸ்தான் உலக சுரங்கங்களின் மையமாக திகழும் அந்த நாட்டின் பொருளாதாரம் உயர்ந்துவிடும் என்ற செய்திகள் வந்த வண்ணம் உள்ளன. அமெரிக்கா ஆப்கானிஸ்தான் மீது அல்கயிதா தீவிரவாதத்தை ஒடுக்க போர் தொடுத்தபோது அது இரட்டை கோபுரத்தை தாக்கிய உலக மகா தீவிரவாதத்தை அழிப்பதற்குத் தான் ஆப்கனில் தனது ராணுவத்தை நிலை நிறுத்திவைத்துள்ளது என நம்பப்பட்டது ஆனால் நாளடைவில் வறட்சிமிக்க இயற்கைவளமில்லாத, ஏன் தன்னுடைய உள்நாட்டிற்கே தேவையான உணவளிக்க முடியாத ஒரு நாட்டில் அமெரிக்காவும் அதன் கூட்டணியினரும் ஏன் டேரா போடவேண்டும் என யோசிக்கவைத்தது. ஒருவேளை ஆசியப் பிராந்தியத்தில் பொருளாதாரரீதியாகவும் ராணுவரீதியாகவும் வளர்ந்து வருகிற சீனாவை கண்காணிக்கவும் அதேவேளை இந்தியாவையும் கண்காணிக்கலாம் என ஆப்கனில் தன்னுடைய ராணுவத்தை வைத்திருக்கிறதோ என ஐயம் ஏற்பட்டது. கடைசியில் அந்த நாட்டில் புதைந்துகிடக்கிற கனிம வளங்கள் தான் அதற்கு காரணம் என புலப்படுகிறது.



ஈராக் நாட்டை சதம்ஹூசேன் கிருமி,ரசாயன ஆயுதங்கள் வைத்துள்ளார் என ஆரம்பித்து அந்த நாட்டின் எண்ணெய் வளத்தை சூரையாட போர் தொடுத்து சதாம் கொல்லப்பட்டு வேறு அவர்கள் பாணியிலான ஜனநாயக ஆட்சி அமைந்தபின்பும் அமெரிக்க ராணுவம் விலக்கிக்கொள்ளப்படவில்லை. அதே நிலைமை தான் ஆப்கனில் ஏற்படும்.

ஒரு வேளை ஆப்கன் மக்கள் புதிய கனிமவளங்கள் மூலம் தங்கள் நாடும் மக்களும் வளம்பெறுவார்கள் என்று நினைத்தால் அவர்கள் எண்ணம் தவறாக இருக்கும். ஆப்பிரிக்க ஏழைநாடுகளில் காங்கோ,சியாரோ-லியோன், நைஜீரியா போன்றவற்றில் கனிமவளங்கள், தங்கச்சுரங்கம், கச்சாஎண்ணெய் வளம் நிறைந்திருந்தாலும் உள் நாட்டுப் போர்களால் அந்த நாட்டின் மண்ணின் மைந்தர்கள் அடுத்த வேளை உணவிற்காக அல்லல் படுகின்றனர். ஆனால் உள் நாட்டுப் போர்களின் மூலம் பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் வேட்டைக்கு ஒன்றும்குறைவில்லை. இன்று மூன்றாம் உலக நாடுகளில் அன்னியமூலதனம் என்ற பெயரால் அந்த நாட்டின் செல்வத்தை போர் தொடுக்காமல் பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் கொள்ளையடித்துச் செல்கின்றன. இந்தியாவில் கச்சா எண்ணெய் வளம் குறைவாக இருந்தாலும் கனிமவளத்திற்கு குறைவில்லை, ஆனால் இந்த இயற்கை வளம் நாட்டின் வளர்ச்சிக்கு பயன்படாமல உலகமயம், தனியார்மயம் என்ற கொள்கையால் பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கு சுரங்கங்களை குத்தகைவிட்டுள்ளனர். ஜார்க்கண்ட், சத்தீஸ்கர்,ஒரிஸ்ஸா போன்ற மாநிலங்களில் இரும்பு, நிலக்கரி, காப்பர், பாக்சைட் போன்ற கனிமங்கள் அதிகமாக இருக்கின்றன. பழங்குடியினர் பெருமளவு உள்ள இந்த பகுதிகளில் தான் கனிமவளங்கள் உள்ளன, அந்த மக்களை காடுகளிலிருந்து விரட்டிவிட்டு அந்த கனிமவளங்களை பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கு தாரைவார்க்கின்றனர்.

இந்தியாவில் கிடைக்கக்கூடிய 60% பாக்சைட்,95% குரோமைட், 90% நிக்கல், 70% கிராபைட், 67% மாங்கனீசு, 30% இரும்புத்தாதன் மற்றும் 25% நிலக்கரி ஒரிஸ்ஸாவில் கிடைக்கிறது. அந்த மாநிலம் ஒன்றும் வளர்ச்சி கண்டுவிடவில்லை. அங்குதான் பழங்குடிமக்கள் பட்டினியால் இறந்தனர். ஜார்க்கண்ட், சத்தீஸ்கர் மாநிலங்களிலும் அதே நிலைமை தான். பாஜக அரசு சிறிய மாநிலங்களாக பிரிக்கப்பட்டால் அந்த மாநிலங்கள் நன்றாக முன்னேறும் என்று சிறிய மாநிலங்களாக மாற்றியமைத்தனர், ஆனால் பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் கொள்ளையடிக்கவும் அதற்கு உடந்தையாக மதுகோடா வகையாறாக்கள் ஊழலில் நாறியதும் இந்த நாடறியும். ரெட்டி சகோதரர்கள் அனுமதி பெறாமல் ஆந்திராவிலும் கர்நாடகாவிலும் சுரங்கங்கள் அமைத்து நாட்டிற்கு பெருமளவு அந்நிய செலவானியை? களவானித்தனமாக ஈட்டுத்தந்தனர். இதையெல்லாம் பார்க்கும் போது இயற்கை வளங்களே வேண்டவே வேண்டாம் என எண்ணத்தோன்றுகிறது.உலகமே இன்று கனிமவளங்களுக்காகவும் கச்சா எண்ணெய்க்காகவும் தேடியலைகிறது. ஆனால் இந்தியாவில் கிடைக்கின்ற கனிமவளத்தை பன்னாட்டு நிறுவங்களுக்கு சொற்ப பணத்திற்காக ஏலம்விடப்படுகிறது. கிருஷ்னா-கோதாவரி ஆற்றுப்படுகையில் கிடைக்கும் எண்ணெய் வளத்தை ரிலையன்சிற்கு கொடுத்துவிட்டு GAIL, ONGC போன்ற பொதுத்துறை எண்ணெய் நிறுவனங்கள் சூடானுக்கும், ரஷ்யாவிற்கும் ஓடுகிறது. இப்போது காப்பர், அலுமினியம் போன்றவற்றை Vedanta விற்கு கொடுத்துவிட்டு இதற்காக ஆப்கனில் உள்கட்டமைப்பை இந்தியா அமைக்கப்போகிறது.

வளர்ந்துவருகிற இந்தியா போன்ற மூன்றாம் உலக நாடுகளே பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் வேட்டைக்காடாக மாறிவரும்போது அமெரிக்காவையே நம்பியிருக்கிற ஆப்கானிஸ்தானால் என்ன செய்யமுடியும்.

போபால் பற்றிய செய்திகள்....

போபால் விஷவாயு வழக்கில் தீர்ப்பு வந்தவுடன் அதையொட்டி அதிக தகவல்கள் வந்து கொண்டேயிருக்கிறது. யூனியன் கார்பைடு சேர்மன் ஆண்டர்சன் பத்திரமாக அமெரிக்காவிற்கு அனுப்பிவைத்தது யார் என்ற சர்ச்சை இன்னும் நிலவிவருகிறது. காங்கிரஸ் கட்சியின் தலைவி சோனியாகாந்தி இதுகுறித்து வாயே திறக்கவில்லை. ஏதோ இரண்டு நாட்களுக்கு முன்னால் தான் சம்பவம் நடந்தமாதிரி பிரதமர் 10 நாட்களுக்குள் அமைச்சரவை சகாக்களிடம் அறிக்கை கேட்கிறார். வீரப்பமொய்லி ஆண்டர்சன் வழக்கு இன்னும் முடியவில்லை, நமது சட்டம் சரியில்லை என்றும் விளக்கம் கொடுக்கிறார்.காங்கிரஸ் கட்சியையும் ராஜீவ்காந்தியின் இமேஜையும் காப்பாற்ற அர்ஜூன்சிங் பலிகடாவாகப் போகிறார்.



தினமும் “ஹிந்து”வில் புதிய தகவல்கள் வருகின்றன, அதில் யூனியன் கார்பைடு ஆலைக்கான அனுமதி எமர்ஜென்சி காலத்தில் வழங்கப்பட்டதாக தகவல். 1970 ல் ஆலை அமைப்பதற்கான அனுமதியைக் கோரியிருந்தர்கள். ஆனால் 1975ம் ஆண்டு அக்டோபர் 31ம்தேதி வழங்கப்பட்டது. அமெரிக்காவில் காலாவதியான டெக்னாலஜிக்கு எமர்ஜென்சியில் அனுமதியளித்தால் யாரும் கேள்வி கேட்கமுடியாது.அதற்காக எவ்வளவு லஞ்சம் பெற்றார்களோ.

இந்த விவகாரத்தில் பாஜக ராஜீவ்காந்தி, சோனியாவை விமர்சிக்க கிடைத்த வாய்ப்பை பயன்படுத்திக்கொண்டது. காங்கிரஸ் பாஜகவின் விமர்சனத்தை எதிர்கொள்ளும்போது புதிய தகவல் சொன்னது, அதாவது யூனியன் கார்பைடின் “டெள கெமிக்கல்ஸ்” யிடமிருந்து 2006-07ல் தேர்தல் நிதியாக ரூ.1 லட்சம் பாஜக வாங்கியுள்ளது என்ற விவரம் தான். அதற்குப் பின்னர் பாஜகவிடமிருந்து மறுப்பே கானோம்.ஆனால் காங்கிரஸ் தவிர 1984க்கு பின்னால் ஆட்சியமைத்த பாஜக இந்த வழக்கிற்காக என்ன செய்தது. மத்தியில் ஆட்சியில்பங்குகொண்ட கட்சிகள் அனைத்தும் பதில் சொல்ல கடமைப்பட்டுள்ளது. இப்போதாவது போபாலை “சயனைடு” பாதிப்பிலிருந்து சுத்தப்படுத்தவும் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு தகுந்த நஷ்டைஈட்டை “டெள கெமிக்கல்ஸ்” யிடமிருந்து மத்தியரசு பெற்றுத்தரவேண்டும்.

கோடிகளில் புரளும் CEO-க்கள்

இந்தியாவிற்குள்ளே இன்னொரு இந்தியாவும் இருக்கிறது, பெரிய இந்தியா என்பது பெரும் எண்ணிக்கையிலான மக்கள் வறுமைக்கோட்டிற்கு இந்தப் பக்கமும் அந்தப் பக்கமும் சிலர் மதில் மேல் பூனையாக மத்தியதர வர்க்கமாகவும், இல்லாமலும் இருக்கிறார்கள். நாளொன்றுக்கு தனிநபர் ரூ.20 வீதம் செலவு செய்து வாழும் மக்கள் சுமார் 70 சதவீதம் பேர் இந்தியாவில் உள்ளனர் என்று மத்திய அரசு நியமித்த கமிட்டியே கூறியுள்ளது.

மற்றொரு சிறிய இந்தியா என்பது கோடிகளில் புரளும் பெரும் பணக்காரர்கள், இந்திய அரசே இவர்களை முன்னிலைப் படுத்திதான் பொருளாதார கொள்கைகளை வகுக்கிறது. இந்தியாவில் உள்ள தனியார் நிறுவனங்களின் CEO க்கள் பெறும் சம்பளமும் சலுகைகளும் பல கோடிகளைத் தாண்டுகிறது.இதில் முதல் இடத்தைப் பிடித்தவர் சன் குழுமத்தின் கலாநிதிமாறன் இவர் வாங்கும் சம்பளம் வருடத்திற்கு 37 கோடி, இவருடைய மனைவி காவேரி கலாநிதிமாறன் இணை நிர்வாக இயக்குனராக சன் குழுமத்தில் பணியாற்றுகிறார், இந்த தம்பதிகளின் வருட சம்பளம் ரூ.74.16கோடி.

இந்தியாவின் முதல் பணக்காரரான முகேஷ் அம்பானி வாங்கும் சம்பளம் வருடத்திற்கு ரூ.15கோடிகள். இவரின் RIL நிருவனத்தில் செயல் இயக்குனர்களுக்கும் ரூ10 கோடிக்கும் மேல் சம்பளம். இதில் முகேஷ் அம்பானிக்கு ரூ.39.36 கோடி அளவிற்கு சம்பளம் வழங்க அனுமதியிருந்தாலும் சிக்கன நடவடிக்கைகாக அவர் சம்பளத்தை ரூ.44 கோடியிலிருந்து (2007-08) 15 கோடிகளாகக் குறைத்துக்கொண்டார். 2007-08ம் ஆண்டிற்கான அதிக சம்பளம் பெற்றவர் முகேஷ் அம்பானி என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

இதே போல JSW Steel, atni Computers, Ranbaxy, Hindustan Construction, HDFC Bank, Sobha Developers, Infosys, IndusInd Bank, ACC, GlaxosmithKline Pharma, Crisil, Raymond, Sterlite Industries, Development credit Bank, ICICI Bank, Axis Bank, Nestle India, Yes Bank மற்றும் Rallis India நிறுவனங்களும் தங்கள் நிறுவந்த்தின் CEOக்களுக்கு கோடிகளில் சம்பளம் வழங்குகிறது.

ஆதாரம்: "The Hindu"